บทที่ 44 ซื้อจวน

“หนึ่งร้อยตำลึงทอง!”

สิ้นเสียงเถ้าแก่เจ้าของเหลาอาหารขนาดเล็ก ทั้งห้าคนไม่เว้นแม้แต่เซี่ยซูเหยาก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา หนึ่งร้อยตำลึงทองไม่ใช่จำนวนเงินน้อย ๆ เลย ทว่าหากเทียบกับที่ทำเลแล้ว มันก็คุ้มค่าไม่น้อยหากได้มาครอง

เซี่ยซูเหยานับเงินที่นำมาในใจ ยามนี้พวกนางเหลือเงินเพียงเก้าสิบห้าตำลึงทองเท่านั้...